سَلَامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ

سه سال پیش در چنین روزی (۱۷/۱۰/۱۳۸۳)خداوند رحمتش را بر من و خانواده ام تکمیل کرد و کلبه تنهائیمان را با دو نوگل آسمانی منور نمود.فرزاندانی که نامشان را  چند سال قبل از ولادتشان با تاسی از قرآن انتخاب نمودم(سلام علیه یوم ولد و یوم یموت و یوم یبعث حیا).مسیح که نوید بخش صلح ودوستی و بندگی است و دخترم مهسا که برگرفته از تللو ء نورانی ماه آسمانی و زینت بخش زندگی زمینیمان. مسیح ایرانی و مهسا ایرانی فرزندان وطنی هستند پر آوازه وسر بلند با قدمتی به درازای تاریخ و بلندای دماوند سپید روی.

و دو سالگی-تهران

 

 یک سالگی مهسا-بیروت

 یک سالگی مسیح-تهران

 

اولین کلمه ائی که بر زبان معصومشان جاری شد نام زیبای مادر بود.مادر که بهشت جاودان را در زیر پا دارند.چه نام زیبائی " نامی که من در همان ایام کودکی و جنگ هشت ساله  از نعمتش محروم شدم.

 سومین بهار عمرشان را در میان برفهای سفید محبت زمستان به تماشا نشسته ایم .